25.06.2026 Скопје
Грција се соочува со нов скандал околу бриселската потерница за поранешниот европски комесар за миграција Димитрис Аврамопулос, истакнат грчки политичар кој беше споменуван на маргините на корупцискиот скандал „Катаргејт“ што избувна во Европскиот парламент во 2022 година, но досега не беше во центарот на судските истраги.
Сега Брисел официјално бара грчкиот парламент да го укине парламентарниот имунитет на Аврамопулос за да се овозможи понатамошно процесирање на европскиот налог за апсење и другите преземени правни дејствија и евентуално продолжување на постапката. Налогот е издаден во контекст на истрага за поврзаноста на Аврамопулос со сомнителна невладина организација каде што, како консултант, добивал 5.000 евра месечно и на тој начин наводно остварил нелегална заработка од 75.000 евра. Белгиските истражни власти, всушност, го поврзуваат целиот случај со поширока истрага за влијание, лобирање и можна корупција во Европскиот парламент. Така, овој спор се пресели од медиумската сфера во формална парламентарна постапка.
Грчкото Министерство за правда го проследи барањето за апсење до пратениците, кои потоа ќе одлучат дали се исполнети условите за укинување на пратеничкиот имунитет. Ова е процедурален чекор, бидејќи прифаќањето на барањето не значи утврдување на вина, а самиот Аврамопулос ги отфрли обвинувањата како неосновани и рече дека нема намера да се крие зад пратеничкиот имунитет. Доколку парламентот го прифати барањето на Брисел и постапката продолжи, тоа ќе биде уште еден голем удар врз имиџот на европските политички структури, бидејќи, особено по скандалот „Катаргејт“, висок функционер на ЕУ повторно е во центарот на истрагата. Случајот Аврамопулос, според тоа, ќе биде тест не само за овој истакнат политичар, туку и за кредибилитетот на грчките институции, но и за европскиот систем на одговорност.
Сумата од 75.000 евра за која се товари Аврамопулос, кој бил министер во неколку грчки влади, европски комесар за миграција, внатрешни работи и министер за одбрана, е во суштина занемарлива кога станува збор за сумите што генерално се во оптек во овие области. Сепак, истражителите ја анализираат неговата улога во организацијата „Борба против неказнивоста“ основана од Антони Панцери, клучна фигура во големиот корупциски скандал во Европскиот парламент и истрагата за учеството на поединци и европски политичари и нивни соработници во зделки за кои добиле големи суми пари со цел да ги промовираат интересите на Катар и Мароко во Стразбур. Во тоа време, Гркинката Ева Каили, поранешна потпретседателка на Европскиот парламент, нејзиниот партнер Франческо Ѓорѓи и претходно споменатиот Антонио Панцери беа исто така во центарот на скандалот. Истражителите се заинтересирани дали и до кој степен угледот на Аврамопулос како поранешен европски комесар бил искористен како политички капитал, дали бил дел од структура што служела за нелегално влијание и лобирање во европските институции. Тие се сомневаат дека спорната сума не била обичен надоместок, туку плата за функционирање и учество во механизам поврзан со криминална организација, мрежа што служела за политичко влијание. Значи, според информациите од досието доставено до парламентот, основните референци се поврзани со кривичните дела членство во криминална организација, корупција во јавниот сектор и перење пари. Сепак, интересно е што истрагата е веќе во четвртата година, што во меѓувреме имало многу „процедурални превирања“ меѓу нив и заминување на главниот истражител поради, како што официјално е објавено, „можна некомпатибилност“. Исто така, истрагата сè уште не дала никакви нови информации, барем не какви било што се различни од почетокот на истрагата, кога Аврамопулос ја објасни својата улога и поврзаност со организацијата уште во 2022 година и достави докази на кои се повикува и денес. Токму ова е елементот што денес ги покренува повеќето прашања за тоа зошто белгискиот систем сега го ставил во центарот на настаните… Прашањето е, според тоа, дали белгиската наредба се заснова на нови докази што сè уште не се објавени или дали станува збор за поинаква правна проценка на веќе познати податоци од пред четири години.
Аврамопулос сè негира, велејќи дека неговата улога била почесна, а не менаџерска, дека ги информирал европските власти и даночните власти во Грција за неговиот ангажман, дека имал дозвола од Урсула фон дер Лајен и дека во времето кога станал член на невладината организација, повеќе не бил европратеник.
Во секој случај, целата оваа работа не е добра за Нова демократија, од која Аврамопулос е почитувана личност, личност која со децении беше дел од нејзиниот поширок политички простор за владата. За опозицијата, тоа е аргумент дека системот на политички врски во Европа е тесен и дека некои ги штитат другите.
Доколку се покаже дека оваа невладина организација „Flight Impunity“, која имаше имиџ на борба за човекови права и беше поврзана со истакнати политички имиња во Европа, всушност била параван за политичко посредување во корист на странски интереси, тогаш тоа ќе биде голем удар врз довербата во европските институции.
Подготвено од А.Ѓ.
About Author
