04.11.2025 Скопје
Кога војниците од Панцергренадиербатајон 371 им се придружија на своите сојузници во воена вежба во Норвешка пред една деценија, тие требаше да ја демонстрираат моќта на елитните сили за брза реакција на НАТО. Наместо тоа, вежбата се претвори во фарса бидејќи германските војници, лошо опремени, мораа да монтираат црни метли на своите оклопни транспортери наместо митралези.
Срамниот инцидент, кој Берлин се обиде да го прикрие, стана симбол на занемарувањето на Германија кон својата војска, позната како Бундесвер. Сојузниците го сметаа за предмет на потсмев, но времињата се менуваат и германската воена машина, во услови на руска агресија, повторно станува посилна и станува сила со која треба да се смета.
Според радикалните реформи што ги протурка канцеларот Фридрих Мерц оваа година, Берлин ги укина сите фискални ограничувања за трошоците за одбрана со една цел: изградба на најмоќната војска во Европа. Тоа го отвори патот за масовно стекнување опрема – тенкови, артилерија, борбени авиони и воени бродови – во вредност од стотици милијарди евра, додека Бундесверот се подготвува да се соочи со заканата што ја претставува Владимир Путин.
Генерално, Германија потроши повеќе од 50 милијарди евра за оружје минатата година, а во тек се планови за дополнително трошење од дури 377 милијарди евра . Историското проширување повторно треба да ја трансформира Германија во столб на НАТО, со огромни импликации за безбедноста на континентот. Но, клучното прашање останува: дали тоа ќе биде доволно за да се спротивстави на Русија?
Во случај на руски напад врз источниот крило на НАТО, улогата на Германија би била клучна. Со војниците веќе трајно стационирани во Литванија, се очекува поголемиот дел од Бундесверот итно да се упати напред за да ги поддржи сојузниците како Полска. „Всушност, се очекува тие да обезбедат поголем дел од копнените капацитети во континентална Европа“, вели Едвард Арнолд од Кралскиот институт за обединети служби (RUSI), воен тинк-тенк. „Голем дел од огнената моќ ќе дојде од Германија и Полска, како и од САД“.
Николас Драмонд, британски консултант за одбрана кој работи со германски одбранбени компании, додава: „Русите веројатно би ја нападнале Полска, а на Полска би ѝ била потребна помош, а Германија би ја обезбедила. Значи, им е потребна способност за водење маневрирана војна, а тоа значи тенкови, пешадија, артилерија и авиони кои работат заедно за да го потиснат непријателот“.
Со години, Германија ги игнорираше целите за трошење на НАТО и дозволуваше нејзините вооружени сили да се влошат, бидејќи политичките лидери претпоставуваа дека деновите на вооружен конфликт во Европа се завршени. По падот на Берлинскиот ѕид, воените трошоци паднаа од 2,5% на само 1,4% од БДП. Ова делумно беше резултат на длабоко вкоренетиот антимилитаризам, реакција на наследството на нацизмот. Политичарите претпочитаа да ја пожнеат „дивидендата од мирот“ и во голема мера го избегнуваа конфликтот.
Подготвено од М.Д.
About Author
