31.07.2025 Скопје
Од устата на францускиот премиер Франсоа Бајру, зборот покорност одекнува многу силно. Во романот од 2015 година со истиот наслов, Мишел Уелбек го замислил „стариот политичар од Берн“ како станува премиер на земја под исламско влијание.
Десет години подоцна, центристот, кој навистина стигна до Матињон (седиштето на премиерот), го употребил токму терминот што тогаш го навредил и го искористил за да го осуди договорот постигнат во неделата меѓу Соединетите Американски Држави и Европската Унија.
Темен ден е кога сојуз на слободни народи, собрани да ги потврдат своите вредности и да ги бранат своите интереси, решава да се покори – напиша премиерот на Франција на социјалната мрежа Икс.
Со оваа анатема, Франсоа Бајру прави политички чекор настрана. Член на Европскиот парламент од 1999 до 2002 година, а сè уште претседател на Европската демократска партија, која ја коосноваше, премиерот е обично меѓу најжестоките бранители на Европската Унија. Одеднаш, тој ја обвинува водечката фигура Урсула фон дер Лајен, претседателка на Европската комисија, дека ја предала својата мисија со тоа што се согласила на ненадејниот данок од 15 отсто на европските производи извезени во Соединетите Американски Држави, без да го казни американскиот увоз во Европа.
Франсоа Бајру зборува, но нема контрола врз ова прашање. Тој многу добро знае дека меѓународната политика на Франција е повеќе одредена во Елисејската палата отколку во Матињон и дека, згора на тоа, мерките на Унијата за надворешна трговија се исклучива одговорност на комисијата, а не на земјите членки.
Неговата порака е првенствено за внатрешната политика. Тоа е сигнал испратен до Емануел Макрон, политичките партии и гласачите, особено до оние што го поддржуваат суверенизмот – анализира Силвен Кан, професор и специјалист за европски прашања.
Подготвено од М.Д.
About Author
